Overblog
Editer l'article Suivre ce blog Administration + Créer mon blog

Pro de se calar !

 

            Fa gaire temps èri a charrar amb un plamponh de coneissenças. La conversa portèt, un moment donat, sus la sòrt qu’èra facha a la lenga e a l’identitat occitanas. Per descriure lo procèssus de colonizacion de menèt a la desoccitanizacion lingüistica del país, foguèri portat de dire qu’aquesta volontat d’aculturacion nos èra impausada manu militari.

            « Manu militari », lo mot èra estat prononciat ! Còpsec un de mos interlocutors semblèt siderat, completament estabosit per l’emplec d’aquesta locucion adverbiala. Tot d’una me demandèt s’exageravi pas un bocin, se butavi pas lo let un pauc tròp luènh. Cal ben dire que las gents educadas en França son gaire formadas als procediments de colonizacion/descolonizacion. L’explicacion n’es tot simplament que França es totjorn estat un Estat colonizator e que o demòra. Alavetz, la facultat d’èsser colonizator es talament encorat, integrada dins la cultura politica d’aquel Estat, que la sola pensada que la colonizacion seriá una marrida causa quand es França lo colonizator, es tabó. Mentre que los autres colonizan, França civiliza (sic). París vei totjorn la veruga jol capèl del vesin, mas pas la qu’a sul nas. Nadam dins la folia supremacista.

Per amagar sos pròprias turpitudas colonialas, la classa politiciana e sos vailets de las premsa parisenca (a n’aquel prepaus es a se demandar qual es lo vailet de qual ) arrestan pas, ça que la, de denonciar lo colonialisme dels autres. D’aquel punt de vista, Na Le Pen e En Mélenchon menan lo meteis combat. Per denonciar lo colonialisme de China al Tibet los avètz de concèrt. Van tanben cotria per aborrir lo colonialisme de Russia en Crimèa o en Ucraïna. Se balhan la man per condreitament criticar l’imperialisme indonesian en Papoasia Occidentala. Mas res suls colonialismes turc, sirian, iraquian e irannian sul Curdistan. Jamai levaran pas tanpauc la lenga per defendre los dreches a l’autodetermicion dels pòbles còrse, breton, catalan, basc, canac, polinesian, occitan, etc…

            Lo federalisme es ja pas dins la cultura politica de la classa jornalistico-politiciana franchimanda, cossí poirián acceptar justícia per los pòbles victimas de lor expansionisme politic ? Aquela funèsta e criminala ideologia es tot simplament de fanatisme. Cal pas jamai pèrdre de memòria que calquèt uèit ans de guèrra de liberacion nacionala e un million de tuats als pòbles argerians per se liberar del jo francés. Pendent uèit ans l’Organizacion de las Nacions Unidas e lo monde sancèr demandava a França de descolonizar, mas França crei totjorn aver rason sola contra lo demai del monde. Es irracional, mas es coma aquò. Lo darrièr fach de la cròia autiva de França es de contunhar creire que, malgrat lo fracàs de sa gestion de la pendemia de coronavirus, possedís lo melhor servici de santat del monde. Segurament coma possedís lo melhor servici d’educacion del monde, la pus polida avenguda del monde, la pus polida lenga del monde, etc… L’emborniament d’aquel monde es talament pregond que son incapables de véser la realitat. Son d’una mòrga incommensurabla. Talament que son inacapables de se mainar qu’a l’estrangièr son la risièa de la planeta tota.

            Lo fanastisme empacha de soscar. D’alhors lo fanatisme es fach per aquó : empachar tot esperit critic. Dins una societat fanatisada, un que sosca es ja un eretge e lo cal eliminar. Aquí ont ne son a París las gents que se prenon per un elèit. Lo problèma es que detenon las menetas dels mediasses (mejans de propaganda), de l’educacion (mejan d’escluscatge), del legislatiu (mejan de dominacion), de la polícia e de l’armada (mejans coercitius). Tantes poders regalians que permeton de menar a bon pro los procèssus colonials meses en òbra, notadament en Occitània per çò que nos concernís.

            Per ne tornar a mon prepaus, « manu militari » seriá exagerar ? Tre que nos tracham d’afirmar nòstre drech a l’autodeterminacion, siem sistematicament acusats de téner un discors radical. Mas per qual ? De tot temps es estat atal e l’es encara : l’esclavagista ten per radical l’esclau que demanda sa libertat. Seriá exagerat de parlar d’un procediment colonial impausat per la fòrça ? Pas que per far un pauc d’istòria, l’ocupacion d’Occitània al sègle XIIIen se seriá pas facha manu militari ? L’impausicion de las decisions presas a París s’impausan pas encara d’uèi a Occitània de mercé l’implantacion d’una gendarmariá dins cada canton ? Tanlèu qu’un moviment independentista, per tan pacifista que siá, ven poderós, es despietadosament combatut per las armas d’una republica qu’a quitament pas la vergonha de prene per devisa « libertat-egalitat-fraternitat ». Ont son la libertat e la fraternitat quand en 1984 a Ienguène, en Canaquia, dètz independentistas son assassinats ? Ont es passada la nocion de democracia quand, en 1985, Eloi Machoro es assassinat per lo GIGN ? E en 1988 dins la cauna d’Ovèa, totjorn en Canaquia, ont de dètz-e-nòu Canacs tuats, dotze son retrobats amb un bala dins lo cap ? Cal dire que l’isla èra estada declara « zòna militària » e los jornalistas non acredidats per l’Estat enebits.

            França es prèsta a tot per servar l’integritat de son empiri e quitament a emplegar la fòrça armada contra de populacions pacificas (remembratz-vos de Setif). O a demostrat pertot : en Indochina, a Madagascar, al Magrèb, en Canaquia, en Corsega, etc… E deman en Bretanha, Catalonha e Occitània tre qu’o jutjarà necessari. Pensar que França impausa pas son imperialisme manu militari es èsser inconscient dels enjòcs politics. Es èsser òrb sus l’emprenhacion del fanatisme supremacista francés encorat de fòrça dins los cervèls de las gents assubjectidas. L’emplec de la fòrça armada es inscrich dins lo rodatges meses en òbra per l’Estat francés. Son estipulacions fachas per servar sa supremacia sus Occitània. Sols los alienats e los potonorses son incapables de se’n mainar. Per ma part, contunhi de constatar que l’opression de França sus Occitània nos es impausada manu militari per çò qu’apevada, en darrièra instància, sus la fòrça militara. Causa coneguda siá a los que pensan d’emplegui un discors exageratiu e radical !

 

Sèrgi Viaule

Eloi Machoro

Eloi Machoro

Tag(s) : #Sèrgi-Viaule, #Tribune libre, #international

Partager cet article

Repost0
Pour être informé des derniers articles, inscrivez vous :