Overblog Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog

Politica d'aculturacion e oportunisme comercial

            Ai pas seguit l'afar desempuèi la debuta, mas me sembla ben que los primièrs a aver comercialament espleitat una mena d'estacament farlabicat als despartaments, son qualques arribistas del "64". De monde, plan solide, sens consciéncia nacionala occitana o basca. Fa qualques decennis ja que lançèron la famosa marca de vestits "64". Foguèt un moment donat plan de mòda. Se'n vesiá un pauc de pertot e quitament luènh de l'airal concernit. Ara, l'afogament sembla aver un pauc demesit.

            Benlèu pas tant qu'aquò ! D'efièch, l'èrsa que carreja aquesta mena de folclòre a la m'as-colhonat-quand-t'ai-vist avança encara. Cal créire que lo monde se sentisson encara pauc o pro concernit per l'identitat de lor comarca. Comarca que, malurosament, la màger part del monde associán al despartament jacobin. L'escòla e los mèdias de la republica tricolorizada son passats per aquí.

            Legiguèri darrièrament dins un quotidian occitan de lenga francesa qu'un òme, recentament installat en Occitània, e mai precisament en Albigés, anava lançar una colleccion de camisets estampats d'expressions e d'eslogans "plan tarneses", disiá l'article. E de seguida ajustava "Los Tarneses e autres amoroses del despartament van poder, d'ara enlà, proclamar lor estrambòrd per Tarn". Me soi afanat de m'entresenhar per saber quinas anavan èsser aquelas expressions e quinas anavan èsser aqueles eslogans. L'imaginacion, coma gaireben totjorn dins aquel cas, èra pas al rendètz-vos. Jutjatz-ne : "Soi de Castras" o "Albi la polida". Inutil de precisar que tot aquò se fa en francés. A tanben causit d'estampar sus sos camisets d'unes noms de vilatges e sitis mai o mens toristics. Tot aquò va pas cercar plan luènh. Ensaja d'interpelar lo monde sus lor apartenéncia al terrador. "Terrador" pres aquí dins lo sens lo mai petainista que siá.

            Pasmens, lo promotor d'aquela iniciativa, que siá ditz en passant a la pretencion de "promòure lo territòri", ne sortiguèt una que, sens èsser extraordinària, es  melhora que las autras. Se tracha del "4-20-1". Es pas el que l'inventèt (es tan vièlha qu'o son los despartaments), mas la s'aproprièt, probablament en despausant e obtenent un copyright alprèp de l'I.N.P.I. (Institut Nacional de la Proprietat Intellectuala). Cadun jutjarà de l'originalitat de la causa.

            Aquel ancian militari, e òc ! caliá ben que venguèsse d'endacòm, ditz presar son despartament. Ditz que li agradariá "que los Tarneses siaguen fièrs de çò que son e que gausesson portar sos camisets dins la carrièra". Plan solide, perd pas de temps a se far de publicitat. Amb sas asenadas alienatrises crei, sincerament o pas, "porgir un aire fresc" dins la comarca albigesa. "Comarca albigesa" es plan solide ieu qu'o disi. El, parla pas que del despartament 4-20-1.

            Fin finala, emai se lo mot de tribú es pas jamai emplegat dins l'article, l'òme ensaja de jogar sus un ipotetic èime tribal dels Albigeses. De l'occitan e d'Occitània, emai se los pòt pas ignorar, se'n chauta coma de son primièr… camiset. Ne vòl pas ausir parlar. Per el, la colonisacion es complida. Demòra pas qu'a jogar sus las identitats superficialas e, tanplan, n'inventar de novèlas. Aquela mena d'iniciativa, una de mai, participa a l'alienacion del pòble occitan. Puslèu que de tornar sa fièrtat als Occitans coma o fa Macarèl, es aquí a fa la contra, a ofegar, la represa de consciéncia nacionala dels Occitans. Per l'imperialisme francés i a pas de profièches pichons. Farlabicar l'identitat occitana, embolhar sos elements constitutius, la diluïr per quines mejans que siague, participa a son escafament total.

            La palma, que disi ? la corona de la depersonalizacion del país deu anar als qualques "comunicants" que creèron, fa pas gaire, una revista illustrada en Roergue. Cossí l'anavan apelar ? "Roergue" ? Tròp enrasigat ! "Avairon" ? Tròp estato-oficial ! "12" ? Tròp comun ! Alavetz, fosfòra que fosforaràs, deguèron cercar de temps. Lor caliá imperativament quicòm "que fague modèrne", quicòm que semble a res de çò conegut. Lor caliá imperativament se destriar dels autres. Finalament trobèron. La revista illustrada es titolada "Twelve". Avètz pla legit : Twelve.

            Caliá gausar far lo saut e nòstres coratjoses e inventius publicistas roergats lo faguèron. Qual sap se dins aquela novèla redaccion los estatjants de Roergue son passat de Roergatas e Roergats a Twelvianas e Twelvians" ? Ieu-meteis seriái passat de Uèitantunian a Eigty-onian sens me'n mainar ?

            S'aquò s'inscriviá pas dins una politica concertada de lavatge de cirvèl, i auriá per ne rire. Malurosament es pas lo cas. D'ara enlà -emai fa un moment qu'aquò a començat- lo referencial assimilator es pas mai lo francés, mas l'anglés. Per lo mens, aqueste ven porgir prodèl al francés. Las doas lengas van cotria per subretot daissar pas plaça a l'occitan.

          Aquela politica d'aculturacion forçada nos vòl recantonar dins una falsa identitat, una identitat derisòria per melhor anequilir nòstra occitanistat. Atal fasent, ensajan de far de nosaus de franceses. Aquel biais de s'i prene es sornarut. Se fa sul mòde del badinatge e de l'umor dobtós. Es un procediment insidiós de substitucion d'identitat que ven completar totes los autres. Dissimula sas intencions malvolentas jos la masqueta risolièra d'un esperit una mica impertinent.

            Nos podem pas acontentar d'agachar sens dire ni far. En totas circonsténcias podètz comptar sul Partit de la Nacion Occitana per denonciar aqueles agiments.

Sèrgi Viaule

Los Tarneses.

Los Tarneses.

Tag(s) : #Tot en Oc, #Sèrgi-Viaule